Dit artikel gaat over de Radio Frequency IDentification-chip, beter bekent als de RFID chip. De RFID chip is een indificatiemiddel die onopgemerkt radiogolven zendt met informatie over een product, dier of persoon. Deze radiogolven worden verzonden tussen de RFID-tag (een chop met informatie en een antenne) en een RFID-reader.
Er zijn twee verschillende soorten RFID-chips, je hebt de passieve chip en de actieve chip. De passieve RFID-chip komt het meeste voor. Deze chip is alleen op korte afstanden te lezen. De actieve chips hebben energie nodig en hebben een veel groter bereik dan de passieve chips, maar de grootste verandering is dat een actieve chip niet alleen gelezen maar ook beschreven kan worden.
Kenners beweren dat de RFID-chip de toekomst zal worden, maar zover is het nog lang niet. De kosten van een RFID-chip liggen hoog. Toch zijn er al een aantal bedrijven die toch al met de RFID-chip bezig zijn. Niet alleen Amerikaanse bedrijven zoals Wal-Mart, maar zelf onze eigen supermarkt de C1000. Via de chips die zijn in producten verwerken kunnen zij precies aflezen hoe vers het product is en in wat voor temperatuuromstandigheden het product zich heeft bevonden.
De RFID-chip zal in de toekomst niet meer weg te denken zijn. Overal zal je gevolgd worden door een RFID-chip. Iets waar burgerrechten- en consumentenorganisaties zich grote zorgen om maken. Heb je nog wel privacy als persoon? Al je gegevens kunnen achterhaald worden, wat je koopt, waar je heen reist, wat je eet etc. Toch lijkt de RFID-chip het te winnen van deze zorgen. De chip is namelijk sinds 2006 ook te vinden in je paspoort of identiteitskaart.
Er wordt heftig gediscussieerd in het buitenland over de RFID-chip. Nederland loopt een beetje achter, waarschijnlijk heeft dit te maken met de Nederlandse bevolking die niet beseft dat hun privacy langzaam verdwijnt. Om de privacy lijkt het wel te gaan. Ook al wordt er beweerd dat de RFID-chip niet voor commercieel gebruik gebruikt mag worden, maken gespecialiseerde op het gebied van de RFID-chip zich hier toch zorgen over. Want is het niet commercieel gebruik als jou gegevens naar Albert Heijn worden verstuurd wanneer jij een kopje koffie zet? Het kan ook anders laat het bedrijf Philips zien. Zij geven de klant een mogelijkheid om de chip te deactiveren nadat het product is verkocht.
Naast de angst van privacy schending blijkt de RFID-chip ook gehackt te kunnen worden. Daar gaat dit artikel jammer genoeg niet dieper op in. De privacy lijkt belangrijker te zijn. Misschien als ze dieper op het hacken en virussen verspreiden waren ingegaan hadden ze mijn mening kunnen veranderen. Ik ben namelijk nu van mening dat de RFID-chip gerust ondenkbaar mag zijn in de toekomst. Als je niets te vrezen hebt waar moet je dan bang voor zijn? En nou en, wat kan het mij schelen als Albert Heijn ziet wat voor producten ik wel of niet koop, ik val hier niet dood van neer.
We zullen zien hoe een grote rol de RFID-chip en reader in de toekomst zal spelen, want zoals die artikel al laat zien zijn de meningen hier heel verdeelt over.
