Techniek, drijvende kracht van vernieuwing

Wel of niet.

Ja en nee. Alle ontwikkelingen en uitvindingen van deze wereld zijn extensies van ons menselijk denken. Het zijn theorieën uit onze eigen brein die praktisch haalbaar waren en daarmee is onze eigenlijk maatschappij geschapen. Deze stelling kan je echter via verschillende wegen belichten omdat door ontwikkeling in de techniek ook ons brein weer beïnvloedt wordt.

Kijk naar de computer. Voor een groot deel van de wereld is de computer nog een hele nieuwe verschijning. Zo nieuw dat het vergeleken word met magie (in het ergste geval). In principe is het maar uitvinding wat gestuurd wordt door nullen en enen, een code gecreëerd door de mens. Met deze invloed hebben wij alle controle op de techniek van hedendaags. Maar door elke nieuwe ontwikkeling binnenin een specifieke ontwikkeling komen er nieuwe theorieën los. Technische ontwikkeling is dus een bevruchting van technische ontwikkeling. Dat geeft ons weinig controle omdat we een lijn bewandelen die pas uitgestippeld wordt wanneer er weer een nieuwe ontwikkeling plaatsvindt.

Persoonlijk zie ik onze brein als ruggengraat van vernieuwing en technische ontwikkeling is een implicatie daarvan. Deze macht geeft veel zelfvertrouwen. Laten we even industriële revoluties erbij betrekken. Door de exponentiële groei van automatisering en opleidingsbehoefte zijn wij op een punt bereikt waar we het liefst alle rot klusjes overlaten aan ‘robots’. Artificial Intelligence is een verschijnsel waar professoren en ingenieurs onze gewoontes overdragen aan chipsets en dan zeggen dat ze een eigen leefwijze hebben.

Ja. Ontwikkeling is de moeder van ontwikkeling, een metafoor als drijvende kracht voor vernieuwing.

Nee. Wij kennen onze eigen brein nog niet goed genoeg, terwijl dit van essentieel belang is voor totstandkoming van technische ontwikkeling. En zolang wij dit nog niet doen is het niet slim om dit aan andere over te laten. We moeten de wereld begrijpen en gebruiken zoals wij dat zien. Alles voor controle, dat brengt namelijk meer voordelen met zich mee als dat we het uit handen geven.

Hoorcollege 8 Surveillance

In een wel erg lege collegezaal begon freelance journalist Richard de Boer te vertellen over surveillance. Daarbij gaat het bijvoorbeeld over cameratoezicht, RFID, biometrische identificatie, identiteitscontrole, de analyse van klantgegevens en koopgedrag, het aftappen en opslaan van telecommunicatie en arbeidsgerelateerde surveillance. Dit rijtje is een hele kluif en wellicht wat saai om te lezen. Veel saaier dan het college van Richard de Boer is het echter niet.

De “het-is-maandag-morgen-dus-ik-moet-weer-aan-het-werk-uitstraling” was bij De Boer nog blijven hangen van de dag ervoor en met zijn zeer monotone stem bleef hij bekende voorbeelden van en oninteressante feitjes over surveillance opnoemen.

Zo vertelde hij over David Lyon en zijn ‘Surveillance Society’, Jeremy Bentham en zijn Panopticum, Richard Barbrook en zijn ‘Imaginary Futures’, Michel Foucault en zijn ‘Disciple, toezicht en straf’, Gilles Deleuze en zijn ‘Postscript on the Societies of Control’ en David Bartram, die van mening is dat er wat de privacy (of gebrek hieraan) en sociale controle betreft, een restauratie plaatsvindt. We gaan hierin terug naar de 19^de eeuw, waarin sociale controle een grote rol speelde.

Het feit dat ik dit blogbericht moest schrijven en daarom aantekeningen moest maken, was de enige reden dat ik wakker kon blijven. Had dit niet gehoeven, dan had ik vast en zeker dromenland een bezoekje gegeven.

Samenvatting van: De cache van een dagje winkelen

Dit artikel gaat over de Radio Frequency IDentification-chip, beter bekent als de RFID chip. De RFID chip is een indificatiemiddel die onopgemerkt radiogolven zendt met informatie over een product, dier of persoon. Deze radiogolven worden verzonden tussen de RFID-tag (een chop met informatie en een antenne) en een RFID-reader.

Er zijn twee verschillende soorten RFID-chips, je hebt de passieve chip en de actieve chip. De passieve RFID-chip komt het meeste voor. Deze chip is alleen op korte afstanden te lezen. De actieve chips hebben energie nodig en hebben een veel groter bereik dan de passieve chips, maar de grootste verandering is dat een actieve chip niet alleen gelezen maar ook beschreven kan worden.

Kenners beweren dat de RFID-chip de toekomst zal worden, maar zover is het nog lang niet. De kosten van een RFID-chip liggen hoog. Toch zijn er al een aantal bedrijven die toch al met de RFID-chip bezig zijn. Niet alleen Amerikaanse bedrijven zoals Wal-Mart, maar zelf onze eigen supermarkt de C1000. Via de chips die zijn in producten verwerken kunnen zij precies aflezen hoe vers het product is en in wat voor temperatuuromstandigheden het product zich heeft bevonden.

De RFID-chip zal in de toekomst niet meer weg te denken zijn. Overal zal je gevolgd worden door een RFID-chip. Iets waar burgerrechten- en consumentenorganisaties zich grote zorgen om maken. Heb je nog wel privacy als persoon? Al je gegevens kunnen achterhaald worden, wat je koopt, waar je heen reist, wat je eet etc. Toch lijkt de RFID-chip het te winnen van deze zorgen. De chip is namelijk sinds 2006 ook te vinden in je paspoort of identiteitskaart.

Er wordt heftig gediscussieerd in het buitenland over de RFID-chip. Nederland loopt een beetje achter, waarschijnlijk heeft dit te maken met de Nederlandse bevolking die niet beseft dat hun privacy langzaam verdwijnt. Om de privacy lijkt het wel te gaan. Ook al wordt er beweerd dat de RFID-chip niet voor commercieel gebruik gebruikt mag worden, maken gespecialiseerde op het gebied van de RFID-chip zich hier toch zorgen over. Want is het niet commercieel gebruik als jou gegevens naar Albert Heijn worden verstuurd wanneer jij een kopje koffie zet? Het kan ook anders laat het bedrijf Philips zien. Zij geven de klant een mogelijkheid om de chip te deactiveren nadat het product is verkocht.

Naast de angst van privacy schending blijkt de RFID-chip ook gehackt te kunnen worden. Daar gaat dit artikel jammer genoeg niet dieper op in. De privacy lijkt belangrijker te zijn. Misschien als ze dieper op het hacken en virussen verspreiden waren ingegaan hadden ze mijn mening kunnen veranderen. Ik ben namelijk nu van mening dat de RFID-chip gerust ondenkbaar mag zijn in de toekomst. Als je niets te vrezen hebt waar moet je dan bang voor zijn? En nou en, wat kan het mij schelen als Albert Heijn ziet wat voor producten ik wel of niet koop, ik val hier niet dood van neer.
We zullen zien hoe een grote rol de RFID-chip en reader in de toekomst zal spelen, want zoals die artikel al laat zien zijn de meningen hier heel verdeelt over.

Hoorcollege 7 ‘gastspreker’

We kregen een gast tijdens de hoorcollege. Het hele college ging over bloggen. Mediatheoreticus Geert Lovink kwam ons vertellen over het ontstaan van het ‘bloggen’ en andere zaken over bloggen. Geert Lovink zit in het lectoraat van de opleiding Interactieve Media en hij is een docent aan de Universiteit van Amsterdam. Hij geeft zelf lezingen, schrijft boeken en houdt zelf ook een blog bij.

Geert vertelde dat in het begin stadion van bloggen ongeveer 20% internet gebruikte. Mensen posten hun berichten op hun blogs toen ook onder een andere identiteit. Door middel van bloggen kon je een heel andere identiteit aannemen en niemand bekritiseerde je op wat jij te vertellen had. En anders kon je er toch mooi mee weg komen omdat je een andere identiteit had aangenomen. Mensen uit de elite waren vooral actief op internet.

Sinds 11 september 2001 heeft de blog techniek een wereldwijde boost gekregen. Veel mensen hadden een behoefte om hun mening te geven over de aanslag op de Twin Towers. Beginnende bloggers kunnen een kijkje nemen op problogger.net. Lovink vertelde ons dat begin 1990 het internet vooral werd gebruikt om zich voor te doen als iemand anders.

Iemand die interessanter en leuker was dan de echte persoon achter de computer, aldus Lovink. RSS feed zou de grootste boost hebben gegeven aan onze Web2.0 revolutie. Dit doordat RSS ervoor zorgde dat nieuwsberichten aan blogs gekoppeld en gedeeld konden worden. De uitvinder van RSS is momenteel bezig met een nieuwe techniek genaamd NewsRiver.

Deze nieuwe techniek moet er voor zorgen dat het internet dynamischer wordt. Dit in tegenstelling tot onze huidige zoekmachines die resultaten geven op basis van technische inhoud en het aantal hits. Google probeert momenteel met de nieuwe dienst Google Wave hierin verandering te brengen en het internet een natuurlijkere vorm te geven.

Artikel ‘Free’

Dit artikel begint met een geschiedenislesje over het begin van Gillette en de uitvinding van scheermesjes die je zo kon weggooien. De uitvinding die misschien nog wel belangrijker was dan het scheermesje zelf, was de manier waarop dit mesje werd verkocht, niet dus. Het werd gratis weggegeven, waardoor ineens heel veel mensen een scheermesje hadden met vervangbare mesjes. Wanneer deze mesjes dus versleten waren, kon het niet meer gescherpt worden, maar moesten deze dus vervangen worden, door deze mesjes wél voor een geldbedrag te verkopen, kon het bedrijf van Gillette dus heel veel geld verdienen.

Deze manier man marketing wordt heel veel toegepast, maar er zijn ook varianten. Zo is er bijvoorbeeld de variant van een spelcomputer goedkoop verkopen, maar de bijbehorende spellen voor heel duur te verkopen.
Een andere variant is het gratis installeren van nieuwe, dure koffiezetapparaten bij een bedrijf, maar vervolgens verkoop je de bijbehorende koffiezakjes voor heel duur aan de baas van het bedrijf.

Dan maakt dit artikel een sprongetje naar het internet van nu, en dat veel succesvolle bedrijven of bands beginnen met het aanbieden van gratis producten via het internet. Veel nieuwe computer games worden ingeleid door een gratis demo die je kunt downloaden ongeveer een maand voordat de echte versie wordt uitgebracht, zodat mensen alvast overtuigd kunnen worden dat dit een heel leuk spel is (dat is althans de bedoeling).
Maar ook Google bied veel producten gratis aan, zoals Gmail, Picasa en GOOG-411. Muziekbands zoals Radiohead en Nine Inch Nails zijn ook bekend geworden dankzij het feit dat zij hun muziek gratis aanboden via het internet.

Werkgroep “FREE”

In de werkgroep hebben we de verschillende discoursen bekeken van de rest van de klas. Het begon rustig maar dit was van korte duur we switchte ineens naar een interessant onderwerp: FREE MEDIA.

Het begrip free kunnen we op twee manieren ontleden, Free als in vrij en Free als in gratis.

Als je praat over gratis praat je over een product waarvoor de consument niet hoeft te betalen. Dit wil niet zeggen dat je voor het product of dienst niet hoeft te betalen, het zal lang duren voordat de media echt helemaal gratis en voor niets zal zijn.

Het is belangrijk dat een vrije media onafhankelijk is. Is het mogelijk om dit te bereiken door alle media gratis weg te geven? Persoonlijk denk daar iets anders over, meestal als iets gratis is heeft men al snel een oordeel over de kwaliteit van het product. Het enige voordeel is dat je de doelgroep (of een hele grote groep mensen) makkelijker kunt bereiken.

De kwaliteit zal achteruitgaan als alles gratis is?
De doelgroep bepaalt de kwaliteit, ook wanneer het gratis is. Denk maar aan de gratis webmail van Google, uiteindelijk hebben wij bepaald of het wel in onze standaarden past.

Verandert een gratis product of dienst machtsverhoudingen in de maatschappij?
De trend van tegenwoordig is social networking. We zijn nu geneigd om alles wat we mee maken in het dagelijkse leven te delen met iedereen. Om onszelf te laten zien wie we zijn (I AM dus ik leef) Dit noemen we vrij zijn in ons doen en laten en het wordt gratis gedaan. Het veranderd enigszins wel machtsverhoudingen in de maatschappij, aangezien het gebruik van social networking websites een soort van status heeft gekregen. Het lijkt wel of iedereen hier aan meedoet, en diegene die er niet aan meedoen worden toch anders bekeken.

Danny Chang

Hoofdstuk 9 ‘Politiek’

In dit hoofdstuk belicht Keen de rol van web 2.0 ten opzichte van de politiek. Keen is bang dat als we onze niche gedachten combineren met het beleid dat we zaken vergeten, want vossen ‘foxes’ kijken uit verschillende optieken, en niet met oogkleppen op. Het verschil zit erin dat Keen niet geloofd in een totalitaire politiek 2.0.

Hij geeft voorbeelden van politici met duizenden facebook-vrienden en youtube (blunders) die, volgens Keen, nergens toe hebben geleid. Het is best raar dat keen zoveel zegt over de internet-cultuur om vervolgens je eigelijke betoog in het midden te laten.

Hoofdstuk 8 ‘oplossingen’

In dit hoofdstuk verteld Keen dat web 2.0 professioneler moet worden, met dus meer autoriteit en minder inbreng van de gebruiker.
Er worden voorbeelden gegeven van bijvoorbeeld het Engelse nieuwsblad ‘The Guardian Unlimited’ dat een internetversie op het internet heeft staan en daarmee behoorlijk succesvol is. De stukken die op de site staan, worden allemaal geschreven door professionele schrijvers, toch is er sprake van directe communicatie met de lezer, aangezien zij kunnen reageren op elk artikel en die schrijvers kunnen daar weer op reageren.

Naast dit voorbeeld geeft hij nog een kort vervolg over het vorige hoofdstuk dat over het illegaal downloaden van muziek ging. Hij verteld (nogmaals) dat wij de grootste schuld hebben aan het illegaal downloaden van muziek maar dat er toch bewijzen zijn dat wij wel bereid zijn om voor muziek te betalen (iTunes en eMusic).

Keen vindt dat er meer regels moeten komen om het internet onder controle te houden en dat iedereen een soort licentie moet krijgen om op internet te mogen. Daarnaast zouden ouders hun kinderen moeten beschermen voor de gevaren van het internet (bijv. pornografie of het uitwisselen van persoonlijke gegevens op community sites) door de computer bijvoorbeeld in de woonkamer te zetten.

De conclusie van dit hoofdstuk is dus dat Keen graag zou zien dat de macht van het internet terug gaat naar de professionals, d.m.v. regels.

Hoorcollege 5 | Piraterij

Dit hoorcollege gingen over de piraten van Mason, het hoorcollege bevatte een uitleg over het boek van Mason en ook over piraten.

Volgens Mason hebben piraten de beste bedoelingen vangen de slechte kanten van het kapitalistische systeem op. Er zitten twee kanten aan piraten: de illegale en de legale. De illegale is dus dat ze de regels breken, terwijl de legale betekend dat ze nieuwe wegen vinden binnen de gevestigde orde.
Na de uitleg over het boek van Mason, gingen we verder met wat meer informatie over de volgende onderwerpen:
- Duits idealisme: romantische filosofie: de werkelijkheid is altijd een idee.
- Marx en Engels: Het gaat niet om idealisme maar om de materiële werkelijkheid.
- Avantgarde: ontmaskeren van tegenstellingen.
- Situationisten: Creëren van massaconsumptie geschikt voor ontregelende acties, spektakelmaatschappij.
- Jean Baudrillard: onze werkelijkheid is gebaseerd op dingen die we zelf hebben bedacht, er is steeds minder waarheid.
Na deze onderwerpen te hebben behandeld, ging het nog over piraterij en, natuurlijk, discoursen. Dat piraterij proberen om de discoursen in de maatschappij bloot te leggen.

PIRATEN OPDRACHT

We hadden bij de piraten opdracht ervoor gekozen, om in real-life te testen of mensen daadwerkelijk zo behulpzaam zijn als ze zeggen. Dit wouden we dan gaan filmen en tentoonstellen tijdens de werkgroep.  Het begon moeizaam, na het overtuigen van de figurant. Die met tegenzin de opdracht moest uitvoeren konden we beginnen met filmen. We hadden met hem besproken wat we nou eingelijk gingen doen, hij moest ergens op een drukke straat “neervallen” en op de grond blijven liggen totdat iemand hem te hulp zou schieten. De eerste keer dat de figurant dit deed werd hij verbazingwekkend genoeg binnen 30seconde geholpen. Dit was niet wat wij hadden verwacht, we besloten maar op een andere plek het nog maar eens te proberen. Onze volgende locatie was de Dam in Amsterdam. De figurant viel weer in het zicht van honderden mensen, 15 seconde niemand kijkt toe, 30 seconden mensen lopen voorbij hem, maar vermoeden toch iets. Na een minuut komt er eindelijk iemand te hulp schieten. Het verbaasde ons nogmaals. Volgens mij werkt dit echt alleen als je als een zwerver gekleed gaat, dan denken mensen echt 2x na of misschien wel 10x om je dan te hulp te schieten. Onze figurant zag er tamelijk goed gekleed uit vandaar dat hij zo snel werd geholpen. Volgende x maar een zwerver in dienst nemen….

Danny Chang